https://vimeo.com/1244561943
«Λοιπόν, επειδή ο διάβολος μισεί τον Θεό, δεν μπορεί να χτυπήσει τον Θεό, γι' αυτό χτυπά τη δημιουργία Του, που είναι ο άνθρωπος. Ο διάβολος θέλει να καταστρέψει κάθε άνθρωπο—να τον καταστρέψει ολοκληρωτικά. Και τι κάνει; Πώς πολεμά ο διάβολος τον άνθρωπο; Μέσω των λογισμών. Γι' αυτό οι λογισμοί πρέπει να εξομολογούνται σε έναν πνευματικό πατέρα.
Δηλαδή, οι σκέψεις που ενοχλούν κάποιον και επιμένουν συνεχώς και αδιάκοπα πρέπει να λέγονται από το άτομο στην εξομολόγηση. Στον πνευματικό πατέρα, για να φύγει, γιατί ό,τι έρχεται στο φως - το να τις λες σημαίνει ότι τις φέρνεις στο φως. Ό,τι έρχεται στο φως δεν έχει πλέον δύναμη.
Έτσι, όταν ο διάβολος πολεμά τον άνθρωπο με λογισμούς, η πρώτη του προσπάθεια είναι να τον ρίξει στην απελπισία, να τον φέρει στην απελπισία. Δηλαδή, ότι δεν υπάρχει... δεν υπάρχει ελπίδα ότι ο Θεός θα τον βοηθήσει - αυτή είναι η απελπισία.
Έπειτα, το επόμενο στάδιο είναι η απελπισία, η οποία είναι μια μεγαλύτερη μορφή απελπισίας. Η απελπισία τον φέρνει στα άκρα, κλείνοντας όλα... όλα... όλα τα ανοίγματά του. Δεν βρίσκει διέξοδο όταν η απελπισία τον κυριεύει.
Και μετά το επόμενο στάδιο είναι: αφού ο άνθρωπος δεν έχει πίστη στον Θεό, αν αφήσει τον εαυτό του να πέσει στην απελπισία και δεν ομολογήσει, κρατώντας την κατάστασή του κλειδωμένη μέσα του, και ο διάβολος τον κλειδώσει μέσα του και δεν τον αφήσει να μιλήσει — τότε τον οδηγεί στην αυτοκτονία. Γιατί του λέει: «Τώρα θα σε τρελαίνω με τις σκέψεις».
Λοιπόν, και όταν ο άνθρωπος δεν ζητάει βοήθεια από έναν πνευματικό πατέρα ή έναν συνάνθρωπο—να πάει να τα εξωτερικεύσει, να τα πει δυνατά, να τα κατεβάσει από τους ώμους του, να ζητήσει βοήθεια, να ελπίζει στον Θεό, να διαβάσει το Ευαγγέλιο, να διαβάσει τους βίους των Αγίων, να δει ότι όλοι περνούν από ένα τέτοιο στάδιο...
[Όσον αφορά] την ψυχιατρική πρόγνωση, ο Θεός το επιτρέπει αυτό για την ταπείνωση του ανθρώπου. Λοιπόν, όταν ένα άτομο δεν το χειρίζεται σωστά, τότε μπορεί να φτάσει στο σημείο της αυτοκτονίας. Δεν είναι απλώς απελπισία και εσωτερικό άγχος. Γι' αυτό βλέπετε πολλούς ανθρώπους να αυτοκτονούν: επειδή δεν έχουν πίστη στον Θεό, δεν έχουν πνευματική ζωή, δεν συμμετέχουν στη ζωή της Εκκλησίας, δεν ομολογούν τις σκέψεις τους. Το πρόβλημά τους—είτε δεν μιλάνε γι' αυτό, είτε προσπαθούν να το λύσουν εντελώς μόνοι τους μέσα τους, είτε δεν το λύνουν καθόλου. Και αυτό τους οδηγεί σε αδιέξοδο και φτάνουν εκεί.
Όλοι λοιπόν οι Πατέρες της Εκκλησίας λένε το εξής: ότι για να καταπολεμηθούν τα συναισθήματα απελπισίας που προκαλούν οι λογισμοί, πρέπει να υπάρξει αποκάλυψη (ομολογία) των σκέψεων. Εντάξει.
No comments:
Post a Comment